พระอิศวรหรือพระศิวะ

พระอิศวร หรือ พระศิวะ เป็นเทพตามความเชื่อของชาวฮินดู มีพาหนะ คือ โคเผือก ชื่อว่า อศุภราชพระอิศวรเป็นมหาเทพแห่งการทำลาย มีกายสีขาว แต่พระศอเป็นสีดำเพราะเมื่อตอนที่พระนารายณ์และเหล่าเทวดา อสูร ทำพิธีกวนสมุทรโดยใช้พญานาคเป็นตัวฉุดเขาพระสุเมรุนั้น ใช้เวลากวนนานมาก พญานาคจึงคลายพิษออกมาปกคลุมไปทั่วโลก พระศิวะ จึงว่าเกรงจะเป็นภัยต่อมนุษย์และสิ่งมีชีวิตในโลกจึงได้สูบเอาพิษเหล่านั้นไว้จึงทำให้ คอของพระศิวะเป็นสีดำนั้นเอง มีพระเนตรถึง ๓ ดวง ดวงที่ ๓ อยู่กลางพระนลาฎ

ซึ่งตามปกติจะหลับอยู่ เนื่องจากพระเนตรดวงที่ ๓ นี้ มีอานุภาพร้ายแรงมาก หากลืมขึ้นเมื่อใดจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้ ประทับอยู่ ณ เขาไกรลาสอันเป็นศูนย์กลางแห่งจักรวาล มีมเหสีคือ พระแม่อุมารูปลักษณ์ของพระอิศวร โดยมากจะปรากฏให้เห็นเป็นชายผมยาว มีพระจันทร์เป็นปิ่นปักผม มีลูกประคำหรือกะโหลกมนุษย์เป็นสังวาล มีงูเห่า พันรอบพระศอ นุ่งห่มหนังเสืออันเป็นเครื่องนุ่งห่มของฤาษี การบูชาพระอิศวรจะกระทำได้โดยการบูชาต่อศิวลึงค์อันเป็นสัญลักษณ์แทนตัวพระองค์นั่นเองพระอิศวรมีท่าร่ายรำอันเป็นการร่ายรำของเทพเจ้า เรียกว่า "ปางนาฎราช”เมื่อแปลงกายลงไปปราบฤๅษีที่ไม่ประพฤติตนอยู่ในเพศดาบส ซึ่งต่อมาชาวฮินดูได้ถือเอาท่าร่ายรำนี้เป็นต้นแบบของการร่ายรำต่าง ๆ มาตราบจนปัจจุบันพระอิศวรยังถือว่าเป็นเจ้าแห่งผี อีกด้วย โดยมีพระนามเรียกว่า "ปีศาจบดี"
http://www.sartsaksit.net/ganes/index2.htm

องค์ที่ 2 พระศิวะ(จอมราชาแห่งทวยเทพและเหล่ามุนีทั้งปวง) พระอิศวร(เทพเจ้ายิ่งใหญ่) , ภูเตศวร (มีภูตผีเป็นบริวาร) ,มหารุทรเทพ(เทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง) , มหากาลไภรวะ พระไภราพ หรือ พระพิราพ เป็นภาคมหาปราบป่าหิมพานต์ เขาไกรลาศพระองค์ทรงสถิต ณ ป่าหิมพานต์ เขาไกรลาศ มีศิวลึงค์ , พระจันทร์เสี้ยว เป็นสัญลักษณ์ มีวรรณะสีขาว , แดง หรือ ดำ เส้นพระเกศายาวมุ่นอย่างฤาษี มีพระจันทร์เสี้ยวอยู่บนพระเกศา มี๖รีเนตร (ดวงตาที่สาม) บนพระนลาฏ มีงูพันพระศอซึ่งเป็นสีดำ นุ่งห่มหนังสือ ห้อยประคำ ทรงอาวุธตรีศูลที่คล้องไว้ด้วยบัณเฑาะว์ เศียรครู ทรงมงกุฎชัย มีโคนนทิ(โคอุศุราช) ซึ่งมีศักดิ์เป็นเทวดาองค์หนึ่ง วันประจำ พระองค์วันจันทร์ ธาตุดินภูเขา ดั่งยอดเขาหิมาลัย บูชาเพื่อขอพร 108 ประการ ทรงเป็นเทพเจ้าแห่งพรทั้งปวงเทพเจ้าแห่งพิธีบวงสรวง เทพเจ้าแห่งการร่ายรำและเสียงเพลง ผู้บำบัดอาการไข้ บำบัดความทุกข์เข็ญ ทรงพระกรุณากว่าเทพทั้งปวง เครื่องบวงสรวง ดอกดาวเรือง ธูปกำยาน นม เนย ใบพลู

คาถาบูชา โอม นะมะ ศิวายะ ศิวายะ นะมะ โอม ศิวายะ นะมะ
โอม ศิวะ ศิวะ ศิวะ ศิวะ ศิวายะ นะมะ
โอม ฮาระ ฮาระ ฮาระ ฮาระ ฮารายะ นะมะ
โอม แบบย่อ โอม นะมัส ศิวายะ
ศาลพระศิวะที่ศักดิ์สิทธิ์
1.พระศิวะ ห่มภูษาลายเสือ ณ โบสถ์เทพมนเฑียร กรุงเทพฯ
2.ศิวลึงค์ เทวาลัยรัชดา - ห้วยขวาง กรุงเทพฯ
3.พระศิวะ ณ โบสถ์เทพมนเฑียร จ.เชียงใหม่
4.พระศิวมหาเทพ หน้าโบสถ์ วัดน้ำพุสิทธาราม อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง
5.พระศิวะ โบสถ์พราหมณ์ เสาชิงช้า กรุงเทพฯ
6.ตรีมูรติ(พระศิวะ พระพรหม พระนารายณ์ สี่แยกราชประสงค์ กรุงเทพฯ

ขอขอบคุณข้อมูลจาก ตาแว่น บ้านดาบ สหายสายเทพครับ

ภาพโดยท่าน tada

โอม คำศักดิ์สิทธิ์แห่งจักรวาล หัวใจของศาสนาฮินดูนั้น มีคำที่ถูกยกย่องให้เป็นคำศักดิ์สิทธิ์อยู่พยางค์หนึ่ง คือ โอม พระศิวะเทพ ทรงตรัสบอกถึงบทสวดมนตร์ที่เรียกว่า โอมการ นี้ให้กับ พระวิษณุเทพ และพระพรหม เพื่อนำไปท่องสวด อันมนตร์นี้ระบุถึงมหาเทพเพียงพระองค์เดียวซึ่งเป็นเครื่องชี้ทางและแสดงความระลึกถึงพระองค์คำว่า
โอม สามารถแ่บ่งไว้เป็นคำๆ จากพระโอษฐ์ของพระศิวะมหาเทพ
ตัว อ ออกจากพระพักตร์ที่อยู่ทางทิศเหนือ
ตัว โ-ออกจากพระพักตร์ที่อยู่ทางด้านทิศตะวันตก
ตัว ม ออกจากพระพักตร์ที่อยู่ทางด้านทิศใต้;
พินทุ ออกจากพระพักตร์ที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออก
เสียง นาท เสียงที่ไม่สามารถเข้าใจได้ลึกซึ้ง ออกจากกลางพระพักตร์ของมหาเทพ คำว่า โอม เกิดจากคำ ตัว ที่ออกมาจากพระพักตร์ทั้งของมหาเทพ พระศิวะมหาเทพจะมี พระพักตร์เรียกว่าปัญจมุข) คำว่า โอม ระบุถึงพระมหาเทพ และพระแม่ศักติ-ศิวา เสมอด้วยคำนี้ทำให้เกิดมนตร์ พยางค์ คือ โอม นมัช ศิวาย & และมนตร์ที่กราบไหว้บูชาต่อเทพเจ้าและบรรพบุรุษในกาลต่อมา และมนตร์ทั้ง พยางค์นี้ ยังเป็นกำเนิดของพระแม่แห่งจักรวาล ทั้งพระองค์ คือ..พระแม่ศิโรมนตร์ พระแม่ลักษมี พระแม่สรัสวตี พระแม่อุมา พระแม่คายตรีในยุคที่ชนชาวภารตะยังนับถือพระเป็นเจ้าในฐานะที่เป็นตรีมูรติ ด้วยนับถือพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ เสมอนั้น มีคำศักดิ์สิทธิ์แต่ละพระองค์ โดย กำหนดอักขระขึ้น ตัว คือ มะ-อะ-อุ มะ อักษรตัวนี้คือ พระพรหม อะ อักษรตัวนี้คือ อุ อักษรตัวนี้คือ พระศิวะ

องค์ที่ 2 พระศิวะ(จอมราชาแห่งทวยเทพและเหล่ามุนีทั้งปวง)

พระอิศวร(เทพเจ้ายิ่งใหญ่) , ภูเตศวร (มีภูตผีเป็นบริวาร) , มหารุทรเทพ(เทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง) , มหากาลไภรวะ พระไภราพ หรือ พระพิราพ เป็นภาคมหาปราบป่าหิมพานต์ เขาไกรลาศ
พระองค์ทรงสถิต ณ ป่าหิมพานต์ เขาไกรลาศ มีศิวลึงค์ , พระจันทร์เสี้ยว เป็นสัญลักษณ์ มีวรรณะสีขาว , แดง หรือ ดำ เส้นพระเกศายาวมุ่นอย่างฤาษี มีพระจันทร์เสี้ยวอยู่บนพระเกศา มี๖รีเนตร (ดวงตาที่สาม) บนพระนลาฏ มีงูพันพระศอซึ่งเป็นสีดำ นุ่งห่มหนังสือ ห้อยประคำ ทรงอาวุธตรีศูลที่คล้องไว้ด้วยบัณเฑาะว์ เศียรครู ทรงมงกุฎชัย มีโคนนทิ(โคอุศุราช) ซึ่งมีศักดิ์เป็นเทวดาองค์หนึ่ง วันประจำพระองค์วันจันทร์ ธาตุดินภูเขา ดั่งยอดเขาหิมาลัย บูชาเพื่อขอพร 108 ประการ ทรงเป็นเทพเจ้าแห่งพรทั้งปวง เทพเจ้าแห่งพิธีบวงสรวง เทพเจ้าแห่งการร่ายรำและเสียงเพลง ผู้บำบัดอาการไข้ บำบัดความทุกข์เข็ญ ทรงพระกรุณากว่าเทพทั้งปวง เครื่องบวงสรวง ดอกดาวเรือง ธูปกำยาน นม เนย ใบพลู คาถาบูชา โอม นะมะ ศิวายะ ศิวายะ นะมะ โอม ศิวายะ นะมะ โอม ศิวะ ศิวะ ศิวะ ศิวะ ศิวายะ นะมะ โอม ฮาระ ฮาระ ฮาระ ฮาระ ฮารายะ นะมะ โอม แบบย่อ โอม นะมัส ศิวายะ ศาลพระศิวะที่ศักดิ์สิทธิ์ 1.พระศิวะ ห่มภูษาลายเสือ ณ โบสถ์เทพมนเฑียร กรุงเทพฯ 2.ศิวลึงค์ เทวาลัยรัชดา - ห้วยขวาง กรุงเทพฯ 3.พระศิวะ ณ โบสถ์เทพมนเฑียร จ.เชียงใหม่ 4.พระศิวมหาเทพ หน้าโบสถ์ วัดน้ำพุสิทธาราม อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง 5.พระศิวะ โบสถ์พราหมณ์ เสาชิงช้า กรุงเทพฯ 6.ตรีมูรติ(พระศิวะ พระพรหม พระนารายณ์ สี่แยกราชประสงค์ กรุงเทพฯ